De kern van meditatie

Bij meditatie gaat het erom lichamelijk ontspannen en geestelijk alert te zijn.

Iedere gedachte of ieder gevoel dat opkomt, wordt herkend en onmiddelijk los gelaten.  Als je je even mee hebt laten slepen door een gedachte, laat je afkeuring achterwege en keer je direct terug tot aandacht. Onverstoorbaar, wat er ook gebeurt. Voordurende aandacht.

Vier vestigingen van aandacht

Pure aandacht is lastig. Daarom is makkelijker eerst de aandacht ergens op te richten. Boeddha noemt er vier.

1. Neem waar wat er met je lichaam plaatsvindt
2. Neem waar welke emoties in je opkomen
3. Neem waar wat er in je geest plaatsvindt
4. Neem waar welke denkpatronen in je geest plaatsvinden

Elk van deze "Vestigingen van Aandacht", is een volwaardige vorm van mediteren.
Dit waarnemen vindt plaats zonder de aandacht te verliezen in gedachtes of gevoelens. Alleen waarnemen, herkennen en loslaten.

De adem

In de loop van de jaren is de Eerste Vestiging van de Aandacht verfijnd tot aandacht voor de adem. Bij voorbeeld bij iedere in- en uitademing tellen van 1 tot en met 10. Als de aandacht verslapt en je bent de tel kwijt, begin je weer bij 1. Zonder in te gaan op de redenen of jezelf te veroordelen waarom je geest aan het dwalen is geslagen.

Een rustige geest?

Meditatie betekent niet per se dat je geest stil en rustig is. Soms wel, maar soms helemaal niet. Je kunt een rustige geest niet afdwingen, je kunt niet besluiten dat het stil in je hoofd wordt. Het enige wat je kunt doen, is bij je ademhaling blijven en iedere keer dat je merkt dat je geest is afgedwaald, weer terugkeren naar je ademhaling. Zonder enig oordeel. Als je die oefening regelmatig doet, dan zul je merken dat je gedachten minder macht over je krijgen en je geest daardoor vanzelf rustiger wordt.

Alleen maar aandacht

Als je vertrouwd bent geworden met aandacht op de adem, kan de aandacht worden uitgebreid tot alles wat je doet. Niet alleen het zittend mediteren, maar ook het lopen tussen de meditatieperioden, het drinken van een kopje thee, het opvouwen van de deken waar je op gezeten hebt: alles doe je met aandacht. Gedachten en gevoelens herken je maar laat je meteen los. Soms ontvouwt zich dan opeens de rijkdom van het moment, van alles wat er hier en nu is.